Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/18249 K.2011/19905

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında tehdit ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak;

a-Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde haksız tahrike konu eylemin nelerden ibaret olduğu açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemin hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden tehdit suçunda uygulanan haksız tahrik uygulamasının gerekçesiz bırakılması,

b-Mükerrirlere özgü infaz rejimini düzenleyen 5275 sayılı Yasanın 108/2.maddesinin "Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmü karşısında, sanığın geçmiş mahkumiyetlerinden hangisinin tekerrüre esas alındığının infazda tereddüde yol açmayacak biçimde kararlarda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Olay yerinde yapılan incelemede bir adet 9 mm çapla boşkovan bulunması karşısında, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik kovuşturmayla sanık hakkında hükümlülük kararları verilmesi,

d-5237 sayılı TCY.nın 53/1 -( c ) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1 - a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, ,mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,