Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/18403 K.2010/967

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçunun cezaevi koğuşunda işlenmesi karşısında, eylemin gerçekleştiği koşullar itibarıyla belirli olmayan birden fazla kişiler tarafından duyulup algılanmayacak olması nedeniyle aleniyet öğesinin gerçekleşmediği gözetilmeden ve CYY.nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı da tanınmadan, sanık hakkında verilen cezanın TCY.nın 130/1. maddesinin ikinci cümlesiyle arttırılması,

2-TCY.nın 62/2. maddesi gereğince “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecisindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar değerlendirilerek, takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken, “ sanık hakkında başkaca kanuni ve takdiri indirim ve artırım maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 108. maddesindeki denetim süresini belirleme ve gerektiğinden uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı düşünülerek, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cazının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilme ile yetinilmesi gerekirken denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,