KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/20613 E., 2011/25329 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli ve uygun olması yeterlidir. Ayrıca somut olayda muhatap üzerinde etkili olması gerekli değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığı araştırılmaz.
Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.
Kavga ve tartışma sırasında haksız fiilin meydana getirdiği şiddetli öfke elem ve gazap iradeyi etkileyerek kusur yeteneğinde oluşturduğu azalma sebebiyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilir ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.
Bu açıklamaların ışığı altında sanığın mağdura "Denizli'den adam getirtip seni dövtürteceğim, gerekirse Fındık'a söylerim, adam toplar getirtir senin ananı s.k eder " dediğinin oluşa uygun kabulü karşısında korku yaratması açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli olan bu sözler muhataba iletilmekle temyizin kapsamıda gözetilerek TCY 106/1-1.cümlede tanımlanan suçun oluştuğu, ayrıca muhatap üzerinde etkili olmasının aranmadığı gözetilmeden, "....söylenen sözlerin muhatapta ciddi korku ve endişe yaratmadığı" biçiminde yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/20613, K. 2011/25329, 27 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama