KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/21699 E., 2010/5459 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ankara Sulh 9.Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Görevi kötüye kullanma
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük
- Tebliğnamedeki istek
- Bozma
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5271 ... C.Y.Y.'nın 5728 ... Yasa ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;
a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,
b) Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.
Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır.
İncelenen dosyada, sanığa yükletilen görevi kötüye kullanma suçunun mağdurlarının somut olarak belirlediği ve istediği bir tazminatın ve sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmaması sanığın özgürlüğü bağlayıcı cezanın iyi hali kabul edilerek paraya çevrilmesi karşısında, sanığın kişilik özelliklerinin olumsuz olarak değerlendirilmesine dayanak oluşturan nedenlerinin denetime olanak verecek biçimde gerekçeye yansıtılmadan “koşulların oluşmadığı” biçimindeki soyut gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/21699, K. 2010/5459, 29 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama