Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/21868 K.2011/16267

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

647 sayılı Yasanın 4/5. madde ve fıkrasındaki "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına buşvurmada engel teşkil etmez" biçimindeki düzenleme nedeniyle, 765 sayılı TCY.nın 258/1 ve 59. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen para cezasının nitelik ve niceliğine göre kesin nitelikte olmayıp, temyiz yolunun açık olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin yapılan kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden ve başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından RED KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,