KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/21971 E., 2011/22054 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın mağdur ...'yu yaralaması üzerine olay yerine görevli polis memurlarını yaralamaktan dava açılmadığı gibi bu konuda hükümde bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede ;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen yaralama, görevliye hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Sanığın birden fazla kişiye direndiği ve TCY.nın 43. maddesinin 1.fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Hukuksal tanı: Eylemlerin eleştiri dışında doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Yaptırım: Eleştiri dışında cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
5237 sayılı TCY.nın 61. maddesinin 8. fıkrasına aykırı olarak adli para cezası hesaplanırken cezanın bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve adli para cezasının belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunması gerektiği gözetilmemişse de sonuç ceza aynı olduğu ve bozmayı gerektirmediği,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/21971, K. 2011/22054, 23 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama