KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/22641 E., 2011/17637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ekim 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevlilere hakaret, toplu ayaklanma,
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-) Kamu malına zarar verme suçundan açılan davadan dolayı hüküm kurulmamış ise de, zaman aşımı süresince mahkemesince her zaman karar alınabileceğinden ve ortada temyize konu bir hüküm bulunmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
B-) Görevlilere hakaret ve toplu ayaklanma suçlarına ilişkin hükümlere yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede :
l-) 5237 Sayılı TCY 296/1 maddesinde, toplu ayaklanma suçunun oluşabilmesi için üçten fazla kişinin eyleme katılmasının koşul olarak öngörülmüş olması,iddianamede üç sanığın dışında kimliği tesbit edilememiş olsa bile başka kişilerinde olaya katıldığına ilişkin bir iddianın olmaması,ve mahkemenin gerekçesinde de bu yönde bir kabul bulunmaması karşısında, "üçten fazla kişinin olaya ne suretle dahil olduğu" konusundaki kanıtlar kabulde gösterilmeden, atılı suçtan hüküm kurulması;
2-) Hükme esas alınan tutanakta, başka suçtan cezaevinde tutuklu bulunan ve ayağındaki kurşun yarası nedeniyle koltuk değnekleriyle yürüyen sanık ...'ı cezaevinden hastaneye götürürken ambulansta kelepçe takılmaya kalkışılması, adı geçenin buna karşı gelmesi nedeniyle hastaneye götürülmeyip ambulanstan indirilmesi eyleminin, bu sanık açısından haksız kışkırtma sayılıp sayılmayacağının tartışılmaması;
3-) Kabule göre de:
a-) Birden fazla görevliye hakaret suçunda suç çokluğunun gözetilmemesi;
b-) CYY 326/2 maddesine aykırı olarak iştirak halinde işlenen suçta her sanık açısından yargılama giderinin saptanıp hükmolunmaması;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/22641, K. 2011/17637, 18 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama