KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/22648 E., 2012/10255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, tefecilik yapmak
- Hüküm
- Beraat, hükümlülük
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre,
A-) Tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik müşteki Hazine vekilinin temyizinin incelenmesinde,
Hazine'nin tefecilik suçunun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CYY'nın 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CYY'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,
B-) Tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın temyizinin incelenmesine gelince,
1- Olayların görgü tanığının bulunmaması karşısında, iddianamede açıklanan sanığın suç oluşturduğu iddia olunan eylemlerine ilişkin, mağdurların anlatımları duruşmada ayrıntılı biçimde usulünce saptanmadan, tekrar ettiklerini ifade ettikleri ve çelişkiler barındıran hazırlık anlatımlarına dayanılarak hüküm kurulması,
2- Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/22648, K. 2012/10255, 2 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama