KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/23364 E., 2012/780 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın savunmasının, katılanlar ile tanıklar Hüseyin İnamlıca, Recep Yamıkan, Raşit Yargeldi ve Arif Bayram'ın anlatımlarının alındığı 05.11.2006 tarihli oturuma ait tutanağın 1, 2 ve 3. sayfalarının tutanak yazmanınca imzalanmaması suretiyle, 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 219/1. maddesi hükmüne aykırı davranılması,
2-Katılanlar ile tanıkların soruşturma evresindeki anlatımları ile duruşmadaki anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi giderilemediği takdirde yöntemince tartışılıp hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
3-Sanığın sabıka kaydında bulunan hükümlülüklerden hangisinin tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,
4-Mükerrir olan sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin 1 yıl süreyle uygulanmasına hükmedilmesi,
5-TCY.nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1- a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/23364, K. 2012/780, 17 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama