KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/23422 E., 2012/238 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1- Tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sarhoş olan sanığın, Polis Merkez Amirliğinde görevli polislere yönelik olarak hakaret ettikten sonra, Cumhuriyet Savcılarına da yokluklarında hakaret etmesi biçiminde gerçekleşen eylemlerini aynı suç işleme kararı içinde ve kısa zaman aralıklarıyla işlemesi karşısında, TCY'nın 125/3a-4, 43. madde ve fıkralarının bir kez uygulanması gerektiği gözetilmeden, hakaret suçundan iki kez hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/23422, K. 2012/238, 10 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama