KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/24008 E., 2012/229 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, yasak silah taşıma
- Hüküm
- Hükümlülük, beraat
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre sanık ... hakkında yasak silah taşıma ve sahtecilik suçlarından açılmış bulunan kamu davası konusunda bir karar verilmemiş ise de zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilebileceği anlaşılarak yapılan incelemede dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizde,
Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan sanığın temyizinde hukuki yararı bulunmadığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve yasak silah taşıma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye direnme ve yasak silah taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Yaptırım: Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/24008, K. 2012/229, 10 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama