KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/25371 E., 2012/353 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, tehdit, mala zarar verme, hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük, beraat
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
A) Sanık ...'e yükletilen mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyizde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B) Öbür hükümlere ilişkin temyize gelince;
Yapılan incelemede, sanık ... hakkında yakınan ...'yu yaralama suçundan bir hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde bu konuda bir karar verilebileceği anlaşılmış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklar ..., ... ve ...'ya yükletilen yaralama suçunun mağduru olan yakınan (sanık) ...'e davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan, yargılamaya devamla hüküm kurulması,
2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde aleniyet nedeniyle artırım yapılırken cezanın eksik belirlenmesi,
3- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve sözkonusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/25371, K. 2012/353, 11 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama