Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/25434 K.2011/23574

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ...'in beraatine ilişkin kararın gerekçesine yönelik bulunmayan temyizde hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükümlere ilişkin temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından, erteli cezanın çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle yaralama suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinin olanaklı hale geldiği kabul edilerek, bu suç bakımından da, işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın görevli öğretmene bıçakla ölümle tehditte bulunup sövmesi eylemlerinin bütün halinde 765 sayılı TCY.nın 266/1,269. maddelerine uyduğu gözetilmeden, ayrıca aynı Yasanın 191/2. maddesi uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Yaralama suçunda;

a- İddianamede ve C. Savcısının esas hakkındaki görüşünde uygulanması talep edilmemesine ve yaralamanın itişme sırasında oluştuğu kabul edilmesine karşın, CYY. nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı verilmeden ve kabulle çelişki oluşturacak biçimde silah nedeniyle artırım yapılması,

b- TCY.nın 271. maddesi uygulanırken cezanın 49 TL eksik belirlenmesi,

3- Sanığın, yakınanın kendisine vurduğuna ilişkin aşamalarda değişmeyen ve öbür sanık tarafından doğrulanan savunması karşısında, hakkında atılı suçlar bakımından yasal indirime yer olup olmadığının tartışılmaması,