KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/26134 E., 2011/23263 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet, Silahla Tehdit
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre Doktor olan mağdurun yazıhanesine giderek yeşil reçete ile satılan ilaçlardan yazdırmak isteyen sanığın ilaçları yazmayan mağdura " sana bunun hesabını sorarım" diyerek ayrılıp yaklaşık 20 gün sonra içinde kimsenin olmadığı bir saatte mağdurun yazıhanesine 3 el ateş etme biçimindeki eyleminde kastının mağdura yönelik olduğu ve eyleminin silahlı tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturacağı ancak TCK.nın 44.maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahlı tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekip mahkemenin sadece silahtan tehdit suçundan kurduğu hüküm yerinde görülmekle tebliğnamedeki görüşe itibar edilmeyerek, yapılan incelemede;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 SKM eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaptırım: Eleştiri dışında Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/26134, K. 2011/23263, 6 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama