KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/26392 E., 2011/25327 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yalan tanıklık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Hüküm tarihinde yürürlükte bulunmayan,sonradan yürürlüğe giren 5271 Sayılı ...,...,ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece değerlendirme yapılıp "hükmün açıklanmasının geri bırakılması " hususunda karar verilmesi,
2-) Kabule göre de;
a-) 5271 Sayılı .....sayılı Yasa ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl ve daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için:
aa'-) Sanığın önceden kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
bb'-) Mahkemece sanığın kişilik özellikleriyle duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmış olması,
cc'-) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme, veya tazmin suretiyle giderilmesi gerekmektedir.
Somut olayda geçmiş mahkumiyeti bulunmayan ve tedbire çevrilmiş haliyle iki yıldan az hapis cezası bulunan sanığın kişiliği değerlendirilerek ileride suç işleyip işlemeyeceği konusunda kanaat belirtilip zararın giderilmesi konusunda sanığa imkan tanınarak CYY 231/5. maddesinin uygulama olanağı tartışılması gerekirken, gerekçe gösterilmeden bu Yasa maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi;
b-)CYY147/l-e maddesine göre susma hakkı bulunan sanığın "....pişmanlığını belirtmediği, ....suçlamaları kabul etmediği..."biçiminde gerekçelerle TCY 62. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/26392, K. 2011/25327, 27 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama