KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/26699 E., 2011/24744 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesi
- Numarası
- 2007/379 (E) ve 2007/1015 (K
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, mala zarar verme, yaralama
- Hükümler
- Hükümlülük, Ceza verilmesine yer olmadığına
- Tebliğnamedeki düşünce
- BOZMA
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre, temyizin yalnızca sanıklar ... ile ... hakkındaki hükümlere ilişkin olduğu ve sanık... hakkındaki hükmün temyiz konusu yapılmadığı anlaşılmakla dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ... ve ...'a yükletilen yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanık ...'a yükletilen hakaret suçuna ilişkin temyizde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
3- Sanık .....'a yükletilen tehdit suçuna ilişkin temyize gelince,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının, şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/26699, K. 2011/24744, 21 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama