KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/26747 E., 2011/25618 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, tehdit, hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ...'a yükletilen yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Sanıklar ..., ...'a yükletilen tehdit ve ...'a yükletilen hakaret suçlarına ilişkin temyizde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
a- Olayın başlangıç ve gelişimi üzerinde durularak sanık ... hakkında TCY.nın 29. maddesinde öngörülen yasal indirime yer olup olmadığının tartışılmaması,
b- Sabıkasız olup cezası ertelenen sanık ... hakkında CYY.nın 231/6.maddesinde öngörülen ölçütler irdelenmeden, gerekçesiz biçimde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c- Sanıklar ... ile ... hakkında, karar tarihi itibariyle haklarında CYY.nın 231/5. maddesinin uygulanma olanağı bulunmaması karşısında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/26747, K. 2011/25618, 28 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama