KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/28972 E., 2011/24393 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma, hakaret, mala zarar verme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Mala zarar verme ve hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Tehdit ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından isin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak tehdit suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesi, tehdit ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarında giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, katılanın suçtan kaynaklanan mağduriyetinin giderilmediği biçimindeki, yasal olmayan gerekçe ile CYY'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b- Suçta kullanılan kuru sıkı tabancanın müsaderesine karar verilirken dayanak yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CYY'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
c- Tehdit suçundan verilen kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCY'nın 53/3. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/28972, K. 2011/24393, 19 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama