KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/29003 E., 2010/13892 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ankara Asliye 13.Ceza Mahkemesi
- Suç(lar)
- Tehdit
- Hüküm(ler)
- Beraat
- Tebliğnamedeki istek
- Bozma, düşme
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılanın, sanık ... tarafından keşide edilen 15.000.000.000 TL bedelli bir adet çek ile 16.400.000.000 TL bedelli bir adet bonoyu ciro ederek yakınan ...'a verdiği, borcun süresinde ödenmemesi üzerine sanık ... hakkında dava açılması üzerine her iki sanığın katılanın işyerine gidip çekin hatır çeki olduğunu ileri sürerek katılandan silah zoruyla çek ve bono ile ilgili borcu kalmadığına dair yazı aldıklarının iddia edilmesi,
sanıkların, çeki katılana hatır çeki olarak verdiklerini ancak katılan ... tarafından bu çekin tahsile konulduğunu savunmalarına karşın katılanın bu savunmayı kabul etmemesi karşısında, sanıklarla katılan arasındaki hukuki ilişkiyle suç niteliğinin belirlenmesi açısından; tanıklar ... ... ve ... ... ile yakınan ...'un yöntemince dinlenilmesi, Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/155 Esas ve Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/156 Esas. Ankara 18. İcra Müdürlüğü'nün 2001/10229 ve 2001/10230 Esas dosyalarının getirtilip ayrıntılı şekilde incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması,
katılana zorla düzenlettirildiği iddia edilen belgenin aslı ya da onaylı suretinin dosya içerisine konulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/29003, K. 2010/13892, 14 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama