KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/2960 E., 2011/3195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Silahla Tehdit; Genel Güvenliği Kasten Tehlikeye Sokmak; 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre duruşma isteğinin reddiyle yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCY.nın 170/1. maddesinde; 765 sayılı Yasanın 264/7. maddesinde olduğu gibi " eylem başka bir suç oluştursa bile ..."(genel tehlike yaratma suçundan dolayı) ayrıca ceza verileceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmaması ve incelenen olayda sanığın, yakınanlara tehdit sözleriyle birlikte ruhsatsız tabancayla bir el ateş etmesi biçimindeki "bir" fiiliyle birden fazla yasa hükmünün ihlal edilmesi karşısında, TCY.nın 44. maddesinde düzenlenen farklı nev'iden fikri içtima kuralı gereği, ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılması yerine, iki suçun oluştuğu kabul edilerek TCY.nın 170/1-c ve 106/2-a maddeleri uygulanarak fazla cezaya hükmedilmesi,
2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
3- Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCY.'nin 53. maddesinde belirlenen hak yoksunluklarının tümü yerine bir kısmına hükmedilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/2960, K. 2011/3195, 15 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama