KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/3070 E., 2011/5227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, görevliye sövme
- Hüküm
- Hükümlülük, beraat
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılan ... vekilinin ve sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
3- Sanıklar ... ve ... hakkında görevliye sövme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyizlere gelince;
a) Tanık ...'nin, sanık ...'ın katılana "o... çocuğu, şerefsiz...." biçiminde hakaret ettiğine ilişkin aşamalardaki edğişmeyen anlatımları yöntemince tartışılıp reddedilmeden yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
b) Sanık ...'a ilişkin; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/3070, K. 2011/5227, 19 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama