Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/3176 K.2011/2964

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, kaçma eylemini, infaz koruma memuru olan tanık ...’yi ittirip yere düşürerek cebir uygulamak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin TCY.nın 292/2.maddesine uyup uymadığının tartışılmaması,

2- TCY.nın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1.fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Yasanın 3.maddesinin 1.fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeler karşısında, cezanın, maddede düzenlenen alt ve üst sınırları arasında takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği düşünülmeden “suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu, sabıkalı oluşu ve suç işleme hususundaki eğilimi” gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle ve hukuki dayanaktan yoksun gerekçelerle temel cezanın üst sınırdan 1 yıl olarak belirlenmesi,

3- CYY.nın 232.maddesinin 2-c fıkrasına aykırı biçimde gerekçeli kararda suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmemesi,

4- 5275 sayılı Yasanın 108/2.maddesi hükmü gereğince infazda tereddüt oluşmaması bakımından hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,