Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/4540 K.2011/4775

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre sanığın yokluğunda verilen hükümde, 5271 sayılı CYY.'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı biçimde temyiz mercii ve yönteminin açıkça gösterilmemesi karşısında sanığın temyizi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; kesinleşmiş hükümdeki kasten yaralama ve hakaret eylemlerinden hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezaların 647 sayılı yasanın 4. maddesi gereğince ağır para cezasına dönüştürülerek sonuçta hapis cezası yerine ağır para cezasının tercih edilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK.'nun 86/2 ve 125 maddelerindeki adli para cezası şeklindeki seçenek yaptırımların tercih edilmemesine dair hukuki gerekçeler gösterilmeden ve duruşma açılmadan kesinleşmiş hükümlerin lehe olduğunun kabulü ile hükümler kurulması,