Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/533 K.2011/3989

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Anayasanın 141/3, 5271sayılı CYY.nın 34/1, 230/1 1412 sayılı CYY.nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, belirsiz, kapalı ve duraksamalı söylemlerden kaçınılması, suçun yasal öğeleri ve kabul edilen olayların gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre ise;

a- TCY.nın 62.maddesinin uygulanması ya da uygulanmamasına yönelik olarak değerlendirme yapıldığında, anılan maddenin 2.fıkrasında sözü edildiği gibi: failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenip somut olaya ve dosyadaki bilgilere göre ilişkilendirilip gerekçelendirilerek karar verilmesi gerekirken, soyut olarak "kanunen başkaca artırma ve eksiltme yapılmasına takdiren yer olmadığına " biçiminde gerekçesiz olarak karar verilmesi,

b- 5237 sayılı TCY.nın 53/1-c madde ve fıkrasında belirtilen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine, 53/l-a,b,d,e madde ve fıkralarında belirtilen hak yoksunluklarının cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,