KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/6243 E., 2011/5604 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kamu görevlisine hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1- Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Yanılgı sonucu eksik ceza öngörülmüş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarının incelenmesine gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan karar verilirken ilgili yasa maddesinin hüküm fıkrasında hiç belirtilmemesi ve gerekçe kısmında da TCY.nın 268.maddesi olarak hatalı yazılması,
2- Yine sanık hakkında görevliye direnme eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın uygulanmasına karşın, takdiri indirim nedeni uygulanırken 765 sayılı yasanın 62.maddesi denilerek yanılgıya düşülmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/6243, K. 2011/5604, 26 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama