Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/641 K.2011/1553

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede sanık ... yönünden başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) a) Beyanları hükme esas alınan tanık polis memurları ... ve ... tarafından tutulan 05.11.2004 tarihli tutanak, kovuşturma aşamasındaki ifadeleri ile duruşmada alınan ifadeleri açıklattırılarak, mağdura ne şekilde hakaret edildiğinin denetime olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

b) Sanık ...’ın; mağdur polis memuru ...’in, kızı ve gelinini polis arabasına alıp karakola götürme bahanesi ile boş bir yere götürdüğünü, kızını arabadan indirerek “siz mendil satmıyorsunuz, kötü yoldasınız” diyerek fermuarını açıp penisini gösterdiğini, kızının korkup bağırması nedeniyle bırakıp kaçtığını, bu nedenle aynı gün cumhuriyet savcılığına şikayet dilekçesi verdiğini, dilekçesinin cumhuriyet savcısı tarafından karakola iletilmek üzere havale edildiğini, dilekçesini vermek için geldiği karakolda hakkında şikayetçi olduğu polis memuru olan mağduru gördüğünü,

mağdurun üzerine yürüyerek kendisine vurduğunu savunması dosya içinde olay tarihinde cumhuriyet savcısına havale ettirdiği şikayet dilekçesinin de bulunması karşısında; mağdur hakkında kovuşturma ya da açılmış dava olup olmadığı araştırılıp, varsa evrakların denetime olanak sağlayacak şekilde dosyaya konulması, eylemin, mağdurun görevi nedeniyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, sanık lehine 5237 sayılı TCK.nın 129.maddesinin ya da 765 sayılı TCK.nın 272.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

2) Sanık ...’ın hükümlülük kararının incelenmesine gelince;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,