KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/661 E., 2011/3701 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevliye direnme, hakaret, yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizinde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, görevliye hakaret suçunun ayrı bir suç oluşturacağı gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
a)Sanığın önceki hükümlülük kararlarından hangisinin tekerrüre esas alındığı karar yerinde gösterilmeyerek infazda tereddüde yol açılması,
b)Birden fazla görevliye direnen sanık hakkında TCY.nın 43.maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,
c)TCY.nın 53/1-c maddesinde öngörülen hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 2 nolu bozma nedeni bakımından 1412 sayılı CYY.nın 326/son.maddesinin gözetilmesine,
2-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizine gelince;
08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/661, K. 2011/3701, 23 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama