KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2009/692 E., 2010/8446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2010
- Mahkemesi
- ... Asliye 1.Ceza Mahkemesi
- Sanık(lar)
- ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...
- Suç(lar)
- Suçluyu kayırma, görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm(ler)
- Hükümlülük
- Tebliğnamedeki istek
- Bozma, onama, bozma
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCY.nın 283/1.maddesinde öngörülen suçluyu kayırma suçunun hukuka aykırılık öğesinin oluşabilmesi için, kayırıldığı kabul edilen kişilerin suçlu olduklarının kesinleşen mahkeme kararıyla sabit olmasının gerekmesi karşısında, şüpheliler ... ve ... aleyhine yürütülen soruşturma ve kovuşturma sonucu araştırılarak haklarında suçu işlediklerine ilişkin mahkumiyet kararı bulunup bulunmadığının saptanması ve gerekirse bu yöndeki hükümlerin kesinleşmesi için ilgili dosya beklenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre. Yasada suçluyu kayırma suçunun hareket öğesinin 'imkan sağlama' şeklinde öngörülüp, serbest hareketli bir suç olarak düzenlenmesi ve imkan sağlama sonucunu doğurabilecek hukuka aykırı her türlü davranışla bu suçun işlenmesinin olanaklı bulunması karşısında;
sanıkların, haklarında kasten öldürme suçundan yakalama kararı bulunan iki şüphelinin kaçmalarına imkan sağlamak amacıyla polis memurlarına şiddet ve tehditle karşı koyarak görevi yaptırmamak için direnme ve suçluyu kayırma suçlarını işledikleri ve bu suretle bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden oldukları gözetilmeden TCY.nın 44.maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca yalnızca ağır cezayı gerektiren 283/1.maddesi ile ceza verilmesi yerine, aynı Yasanın 183/1 ve 265/1,3.maddeleriyle hükümler kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2009/692, K. 2010/8446, 28 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama