Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/7629 K.2011/8081

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 240 ]

"İçtihat Metni"

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-a) Sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen yakınan Türkiye Barolar Birliği'nin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği,

b) O yer C.Savcısının temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, o yer C.Savcısı ile yakınan Türkiye Barolar Birliği vekilinin TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Katılan Mustafa vekilinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

25.11.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Yasa'nın 1. maddesinin 2. ve 5. bentleri uyarınca Halk Bankası, Ziraat Bankası ve Emlak Bankası özel hukuk statüsüne tabi anonim şirket haline dönüştürüldüğü ve personeli hakkında 233 ve 399 sayılı Yasa gücünde kararnamelerin uygulanması olanağının ortadan kaldırılması karşısında Ceza Hukuku uygulamasında (memur) "kamu görevlisi" sayılmayan ve "kamu görevlisi gibi" cezalandırılması olanağı bulunmayan Halk Bankası şube personeli olan sanıkların, görevi savsama suçunun faili olması olanağı kalmadığı gibi, avukatlık kimliğinin,

Karaparanın Aklanmasının Önlenmesine Dair 4208 sayılı Kanun'un Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik'in 6-a maddesinde sınırlı olarak sayılan bankaya ibrazı zorunlu belgelerden olmadığı gözetilerek avukatlık kimliğini ibraz ederek işlem yaptırmak isteyen katılanın isteminin yerine getirilmemesi eyleminde görevi ihmal suçunun tipiklik unsuru gerçekleşmediğinden beraat kararı verilmesi gerekirken, bağlayıcı emrin yerine getirilmediğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,