Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/7692 K.2011/12327

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü. süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yüklenen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine

uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... Göçer müdafiin in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiiz isteğinin incelenmesine gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/5. madde ve fıkrası uyarınca tekerrür koşullarının oluşmaması, yüklenen eylemin 5560 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce gerçekleşmesi, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinin hapis cezası yanında seçenek ceza olarak adli para cezası da öngörmesi ve suç tarihine göre adli para cezasının alt sınırının açıkça gösterilmediği durumlarda 5 gün olması karşısında;

kararın gerekçe bölümünde, öncelikle 5237 sayılı TCY'ye göre temel cezanın belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçelere dayanılarak kullanıldığı açıklanıp 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak otaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması,