KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/10135 E., 2012/11264 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, yaralamaya teşebbüs
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yokluğunda karar verilen sanığın, tebligat tarihinde ... olduğu anlaşıldığından sanık ...'in temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık hakkında tehdit suçu yanında ayrıca yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın geçmiş sabıkalı hali, suç işleme hususundaki eğilimi değerlendirilerek cezanın paraya çevrilmesi ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi karşısında TCK.nun 50/1.maddesindeki para cezasına çevrilme dışında kalan diğer tedbirler yönünden de tartışılması gerektiğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmeyerek yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların eleştiri şartı dışında yasal bağlamda uygulandığı,
Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, TCK.nun 58. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/10135, K. 2012/11264, 14 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama