Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/10276 K.2010/12542

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)18 yaşından küçük çocuk olan sanığın yargılandığı duruşmalarda cumhuriyet savcısı bulundurularak 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'nun 25. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük ve yükletilen zorlama suçunun mağdurunun gerçek kişi olması nedeniyle hakkında uygulama olanağı bulunan Çocuk Koruma Yasasının 24.maddesi uyarınca uzlaşma işlemi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

3)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, CYY.nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "zarar" kavramının, somut, belirlenebilir, maddi bir zarar olmasının gerekmesi karşısında, sanığın zorlama eyleminden dolayı mağdurun veya kamunun ne gibi somut bir zarara uğradığı açıklanmadan "şikayetçinin zararının sanık tarafından giderilmediği, şartların oluşmadığından giderilmediği" bahisle ve yasal olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi,

4)Temel adli para cezasının 450 TL olması gerekirken 489 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmolunması,