Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/10533 K.2010/20390

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- sanık ... hakkında cinsel taciz ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- 2- Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) 21.01.2009 tarihli oturumda verilen kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCY.nın 107/2,62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası verilerek cezanın ertelenmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmasına karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ertelenmenin yer almaması ve kısa kararda bulunmayan ikinci bir hakaret suçundan hüküm kurulması suretiyle gerekçeli karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılarak hükmün karıştırılması

b) Sabıkası bulunmayan sanık hakkında, hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, TCY.nın 51/1-b maddesinde belirtilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden ve hükmedilen ceza hapis olmasına karşın cezanın adli para cezası olduğundan söz edilerek ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

c) CYY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasında belirtilen zarar kavramı, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden, müştekide oluşan manevi zararı karşılama imkanı olmadığı ve suçun kişi üzerindeki etkisinden söz edilerek yasal olmayan gerekçeyle CYY.nın 5560 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,