Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/10552 K.2011/21845

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanıklar ..., ..., ...'ın adli sicil kayıtlarında kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunması nedeniyle CMK.nın 231/5. madde ve fıkralarında belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla,

Sanıklar ..., ..., ...'ın cezaevinde telefon kullanma eylemlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ...'in cezaevinde telefon bulundurma ve kullanma eylemlerine ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,