Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/1191 K.2010/1634

Memura pasif mukavemet suçundan sanık ...’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 260. maddesi uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2006 tarihli ve 2005/66 esas, 2006/120 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 21.12.2009 gün ve 72470 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2010 gün ve 299688 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 12/03/2005 olduğu olayda, sanığın karakola götürülmek üzere polis aracına bindirilmeye çalışıldığı sırada binmemek için direnmek biçimindeki eyleminin cebir, şiddet ve tehdit içermeyen direnme olarak kabul edilmiş bulunması karşısında, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirme sonucu, yeni kanunda suçun karşılığının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Sanığın yaralama eylemi nedeniyle, polis aracına bindirilmek istendiğinde cebir şiddet ve tehditte bulunmaksızın direnme olarak kabul edilen eyleminin, 765 sayılı TCY.nın 260.maddesinde öngörülen “pasif direnme” suçunu oluşturması, anılan suçun 5237 sayılı yasada karşılığının bulunmaması karşısında sanığın lehine olan Yasa gereği, suç teşkil etmeyen eylem nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eylemin 5237 sayılı TCY.nın 265. maddesinde öngörülen suç tipine uyduğu ve 765 sayılı TCY.nın 260. maddesinin sanığın lehine olduğu düşüncesi ile mahkumiyete hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.