Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/1213 K.2010/999

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 1- Sanık ...’in kimliği saptanmadan sorgusu yapılarak CYY.nın 147/1.a madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2-Sanığın dolandırıcılık ve mühürde sahtecilik suçlarını kendisinin işlemediği, cezaevinde birlikte yattığı ve suça konu otomobilin plakasında parmak izleri tespit edilen ...’ın işlediği suçları maddi menfaat karşılığında üstlendiğini savunması ve ...’ın kendisine yazdığını ileri sürdüğü suçları üstlenme teklifini içerir mektubu mahkemeye sunması karşısında, olayın tanığı olan ... isimli şahıs ile sanığın yüzleştirilmesi, ...’ın tanık olarak dinlenmesi, gerekirse anılan mektubun ...’ın el ürünü olup olmadığı konusunda usulünce inceleme yaptırılarak grafolojik rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında iftira suçundan hüküm kurulurken TCY.nın 267. maddesinin hangi fıkrasının uygulandığının kararda gösterilmemesi,

4- Sanığın 19.08.2008 tarihli duruşmada gerçek kimliğini açıklayarak iftirasından dönmesine karşın TCY.nın 269. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

5- Kabule göre de,

a) Sanığın, oto pazarında görüp satın almak için pazarlık yaptıktan sonra deneme amacıyla otoyu sürmek istediğinde, aracı kullanan şahısla yer değiştirirken, hızlı şekilde davranıp aracın şoför mahalline geçerek suça konu otoyu alıp kaçırması şeklinde gerçekleşen eylemin, satıcı şahısta arcın zilyetliğini devretme iradesi oluşmadığından, hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan TCY.nın 157/1. maddesi ile uygulama yapılırken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,