Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/13254 K.2010/13452

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre Anayasanın 40/2, CYY.nın 232/6.maddeleri gereğince hüküm fıkrasında yasa yoluna başvurma süresinin başlangıcının yanlış gösterilmesi, 1412 sayılı CYY.nın 310/1.maddesi gereğince de temyizin ne şekilde yapılacağının açıklanmaması nedeniyle, katılan ...'li vekilinin temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

1-Sanığın, katılan ...'ye yönelik eylemine ilişkin olarak kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca katılan ... vekili ile sanık ...'in tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık hakkında, katılan ...'a hakaret eyleminden kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyizin suçun niteliğine ilişkin olması nedeniyle temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,