Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/149 K.2011/24701

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Sanığın tekerrüre esas alınan Dikili Sulh Ceza mahkemesi'nin 2005/334-2006/7 esas -karar sayılı ilamında tehdit ve hakaret suçundan ayrı ayrı cezalandırılması karşısında , tekerrür hükümleri uygulanırken , hangi suçtan verilen cezanın tekerrüre esas alındığı belirtilmemiş ise de ; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CYY.'nin 305/1-2 maddesi gereği hakaret suçundan verilen doğrudan adli para cezası tekerrüre esas alınmayacağından ve tehdit suçundan verilen cezanın temyizi kabil kararlardan olması nedeniyle tekerrüre esas bulunduğundan ve bu durumun infaz aşamasında gözetilebilmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerindeki haklardan hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilme tarihine kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,