KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/15049 E., 2012/14091 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddî nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın temyiz isteğinin tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu sonucuna varılarak yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Mağdur ..., tanıklar ... ve ...'in anlatımlarında, sanığın tabancasını mağdur ...'ın kafasına dayayarak tehdit ettiğini ifade ettikleri, mağdur ...'a yönelik bir tehdit eylemi ve sözünden bahsetmedikleri anlaşıldığından, sanığın silahlı tehdit eyleminin ne şekilde iki mağdura yönelik olduğu kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden TCK'nın 106/2-a. maddesi gereğince hükmedilen cezanın anılan yasanın 43. maddesi uyarınca artırılması,
2-Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 43. maddesi ile artırım, 29. ve 62. maddeleri ile indirim yapıldığında, 7 ay 15 gün yerine, hesap hatası sonucu 6 ay 15 gün olarak belirlenen hapis cezası adli para cezasına çevrilerek eksik ceza tayini,
3-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması ve sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüğün silinme koşullarının oluşması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/15049, K. 2012/14091, 11 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama