KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/15670 E., 2010/20845 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevliye hakaret
- Hüküm
- Görevliye hakaret
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Mağdur ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
15.09.2003 tarihli tutanak içeriği ve mağdur anlatımlarından sanığın, olay yerine sonradan gelen görevli ...'e sövmediğinin belirtilmesi karşısında adı geçen mağdur görevliye yönelik sövme suçunun ne suretle oluştuğu açıklanmadan, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bu eylem yönünden bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,
2- Yakınanlar ... ve ...'a yönelek hakaret suçlarından kurulan hükmün temyizine gelince;
Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/15670, K. 2010/20845, 14 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama