Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/15907 K.2012/31630

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK’nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, Hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken katılan aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, “hüküm fıkrasının (E) bendinin beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca, 275 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanık ...’e verilmesine" biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sabıkasız sanığa yükletilen tehdit suçunda, giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “katılanın uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmediği” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,