KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/15993 E., 2012/14426 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Tek eylemle birden fazla görevliye direnen sanık ... hakkında TCY'nın 265. maddesi ile ceza tayin edilirken aynı Yasanın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
2- 5271 sayılı C.Y.Y.’nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunmaları, mahkemece sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.
İşlenen görevi yaptırmamak için direnme ve görevliye hakaret suçları nedeniyle mağdurların, giderilmesi gereken herhangi bir somut maddi zararı bulunmadığı da gözetilerek adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında, mahkemece, C.Y.Y.’nın 231. maddesinin 6. fıkrasında üç bent halinde sıralanan uygulama koşullarının varlığı irdelenip tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde '' bir daha suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaate varılmadığı” biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/15993, K. 2012/14426, 13 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama