KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/16666 E., 2010/17007 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevli memura hakaret, tehdit
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anlatımları hükme dayanak yapılan tanıklar ... ... ve ... ...'ın adreslerinin tespit edilmemesi nedeniyle ifadelerine başvurulmaması karşısında, soruşturma evresinde alınan anlatımlarının yargılamada okunmayarak CYY.nın 211/1-a maddesine aykırı davranılması,
2-Sabıkasız olan sanığın hakaret suçundan belirli bir zararın söz konusu olup olmaması CYY.nın 231/6-7. maddesinde öngörülen kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları ile yeniden suç işlemeyeeeği hususunda kanaate varılıp varılmadığı, " hususlarının değerlendirilmesi yerine, olayın gelişim tarzı, şikayetçi sayısının çokluğu ve soyut ifadeyle "diğer hususlar"dan söz edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi,
3-Sanığın kavgayı ayırmaya çalışan polislere hakaret etmesi ve ölmesi nedeniyle yargılamada ifadesi alınamayan yakınan polis ...'ı iteklemesi eylemine ilişkin orada bulunan öbür yakınanların ifadelerinin ayrıntılı olarak alınması ile mahkemece kabul edilen tehditin ne biçimde işlendiği araştırılarak sonucuna göre, itekleme ye da tehdit hareketlerinin gerçekleştiği kabul edilirse eylemin bütünüyle 765 sayılı TCY.nın 258. maddesinde öngörülen görevliye direnme suçunu oluşuturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 266/1, 269. maddeleri uyarınca hükümler kurulması,
4-Kabule göre, sanığın yakınanlar ..., ... ve ... ...'ı nasıl tehdit ettiği açıklanmadan 269. madde ve uyarınca cezaların artırılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/16666, K. 2010/17007, 19 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama