Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/16827 K.2013/734

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenebilecek somut maddi zararları içerdiği ve manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden, "katılanın manevi zararının karşılanmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın “güvenlik tedbirleri” başlıklı ikinci bölümünün 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olan hak yoksunluklarından (a),(b),(d),(e), bentlerinde belirtilenlerin 53. maddenin 2. fıkrası gereğince “infaz tamamlanıncaya kadar”, (c) bendinde belirtilen hak yoksunluğunun ise 53. maddenin 3. fıkrası gereğince “kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıvermeye” kadar geçerli olacağının karar yerinde gösterilmemesi,