Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/16973 K.2012/15382

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

1-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye hakaret ve görevli polislere direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın görevliye direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesindeki zincirleme suç hükmü uyarınca cezasında artırım yapılmamış ve koşulları bulunmasına karşın, anılan Yasanın 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık Ömür Köse'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında görevli doktora karşı direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın yaralı olarak gittiği hastanenin acil servisinde kendisine tıbbi müdahalede bulunmak isteyen görevli doktora vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamaktan ibaret eyleminin, tıbbi tedavi yapılması sanığın rızasına bağlı olup görevli doktor tarafından kamu gücü kullanılarak ilgilinin rızası dışında yerine getirilmesi zorunlu bir görev olmadığından, eylemin TCK'nın 86/2, 3-c. maddelerine uyan yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanlış hukuki nitelendirme ile görevliye direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,