KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/17093 E., 2012/14077 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;
1- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Görevliye hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanığın görevliye direnme suçunu ikrar ederek mağdura hakaret etmediğini tüm aşamalarda istikrarlı biçimde savunması, mağdurun duruşmada sanığın hakaretinin olmadığı yönündeki anlatımı karşısında, sanık lehine oluşan şüphe aşılmadan, mağdurun duruşmadaki ifadesi ile çelişen hazırlık anlatımına dayanılarak, hangi bağlamda söylendiği ve mağdurun onur, şeref ve saygınlığını ne şekilde rencide edici olduğu gösterilmeyen "sen kimsin" sözleri sabit kabul edilerek görevliye hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/17093, K. 2012/14077, 11 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama