Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/17098 K.2012/28712

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Meydana gelen kavga nedeniyle görevli polis memurlarının olay yerine geldikleri ve sonrasında yerde yatmakta olan sanığı yerden kaldırıp, ekip otosuna bindirerek hastaneye götürdükleri sırada sanığın polis memuru olan katılan ve mağdurları tehdit etmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin, TCK'nın 265/1 maddesinde belirtilen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturması karşısında, yasal olmayan gerekçe ile tehdit suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve buna göre sanığa yükletilen tehdit suçunun mağdurunun maddi nitelikte bir zararı olmadığı gözetilmeden, “zararı tazmin etmemesi dikkate alınarak” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle anılan Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,