Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/17264 K.2012/28953

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın iddianamede anlatılan ve mahkemece kabul edilen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesindeki tehdit suçunu oluşturmasına karşın, 106/1. maddesinin 2.cümlesi ile uygulama yapılarak eksik ceza belirlenmesi,

2-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığa verilen 18 ve 5 günlük hapis cezalarının, TCK’nın 50/3 maddesindeki zorunluluk karşısında, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı, adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hakaret suçunda, özel tahrik hükmü olan TCK'nın 129. maddesi yerine, genel tahrik hükmü olan TCK'nın 29. maddesine göre uygulama yapılması,

4-5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231.maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve buna göre sanığa yükletilen tehdit ve hakaret suçlarının mağdurunun, maddi nitelikte bir zararı olmadığı gözetilmeden, olumlu kişiliği, pişmanlığı ve bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile cezası da ertelenen sanık hakkında "zarar giderilmediğinden" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, anılan Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,