Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2010/17600 K.2013/2793

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanığın yokluğunda verilen hükümde, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı biçimde kanun yoluna başvurma yönteminin açıkça gösterilmemesi karşısında, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın adli sicil belgesinde yer alan erteli sabıkasının silinme koşulları gerçekleşmeden atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 49/1. maddesi uyarınca aynı yasanın 106/1-2. cümlesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 1 ay olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında “alt sınırdan uzaklaşmaksızın” denilmesine rağmen, temel cezanın üst sınır olan 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,

2-Kabule göre de

TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak, 3 ay 22 gün yerine 3 ay 20 gün hapis cezası tayini,