KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2010/17640 E., 2013/6219 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Katılanlar vekilinin sanığın akli melekelerinin yerinde olmadığını ileri sürmesi karşısında; TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın suçu işlediği sırada eyleminin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığı ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının yöntemine uygun olarak saptanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
2- Mahkemenin kabulüne göre de. Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 08/250-09/13 sayılı kararında belirtildiği üzere CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının, yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek maddi, somut ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsaması,
tehdit suçunda giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sabıkasız olan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden "sanığın müştekilere karşı suç işlemekteki ısrarı,
müştekilerin şikayetlerinin sürmesi dikkate alındığında olumlu kanaat ve mağdurların uğradığı zararların karşılanması koşullarının gerçekleşmediği" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/17640, K. 2013/6219, 6 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama